درنگ، کوتاه
که تنهایی من برعکس زیبایی
پر از ایثار یکرنگیست
در آن اردیبهشت سبز
چه پیمان خبیثی بستیم
از شرم واژه های منافات
در هر شعر که می خوانی
!مرا درنگ می کنی
که هنوز از داغ آن اردیبهشت
!خانه ام پر از پائیز است
یادم نیست چگونه
اما
به نوشتن ها دلخوش شدم
و تقدیر اینچنین بود
که در میان خزان جوانه زنم!
